amsterdam@stemvandestraat.nl

Wordt lid, Stem van de Straat heeft Uw steun nodig als U wilt dat wij U steunen !

Dagen
Uren
Minuten
Seconden

Steve; Note to Self - It will be remembered

Picture, tekst and link to specific post, bv als underground presentator wat het meest bijgebleven is.

Picture, tekst and link to specific post, bv als underground presentator wat het meest bijgebleven is.

In Flanders Fields is een gedicht van de Canadese militaire arts en dichter John McCrae (30 november 1872 – 28 januari 1918). De definitieve versie schreef hij op 8 december 1915.

McCrae stierf, toen hij nog tijdens de oorlog in een veldhospitaal werkte, aan longontsteking en hersenvliesontsteking. Hij werd 45 jaar oud.

De Clan McRae Roll of Honour 1914-18 bij het Schotse Eilean Donan Castle, met daarop enkele regels uit In Flanders Fields

De eerste Nederlandse vertaling van het gedicht verscheen in 1919 onder de titel De kollebloemen van Vlaanderen en was van de hand van Rachel Schaballie

In Flanders fields the poppies blow

Between the crosses, row on row

That mark our place; and in the sky

The larks, still bravely singing, fly

Scarce heard amid the guns below.

We are the Dead. Short days ago

We lived, felt dawn, saw sunset glow,

Loved, and were loved, and now we lie

In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:

To you from failing hands we throw

The torch; be yours to hold it high.

If ye break faith with us who die

We shall not sleep, though poppies grow

In Flanders fields.

Vlaanderens hart bloedt in zijn kollebloemen open,

tussen de kruisjes door, die, rij naast rij geplant,

het simpel teeken zijn, waaronder wij steeds hoopen,

dat onze milde dood de vree werd voor dit land.

Bij rooden dageraad volgden wij in het blauwe

den zoeten leeuwerik, wiens jubel werd gestoord

door schroot en vloek en klacht. Tot men ons kwam houwen

en op dit Vlaamsche veld ons streven werd gesmoord.

Gij, die nu na ons leeft, wij reiken u de toortsen,

verheft ze naar het licht, elk roepe een nieuwen held:

verbreekt gij onze trouw, dan wordt in wreedste koortsen

ons ‘t heilig verbod te slapen in dit veld:

in elke kollebloem zouden wij blijvend bloeden!

Facebook
Google+
Twitter
WhatsApp
Sluit Menu